Kazne su izdavane i putnicima tramvaja zbog uskakanja ili ispadanja u pokretu, a brzina vozila bila je strogo ograničena
Povećanje vozačke, pa i pešačke, kulture bilo je od posebnog značaja zbog sve većeg broja vozila na beogradskim ulicama
U zimu 1936. godine policija je strogo kontrolisala saobraćaj u Beogradu, naročito u centru grada. Najviše problema zadavali su – pešaci. Kazne su se pisale zbog prelaženja van obeleženih prelaza, posebno na Terazijama, kod "Ruskog cara", Narodnog pozorišta i "Kolarca".
Prema pisanju Agencije za bezbednost saobraćaja (AMS) samo u jednom špicu ispisano je više od 50 kazni, bez razlike u godinama i zanimanjima prestupnika.
Posebna pažnja bila je usmerena na tramvaje – čak dvadeset ljudi uhvaćeno je kako uskače ili iskače dok su u pokretu. Policajci su dežurali na glavnim raskrsnicama i strogo pazili na poštovanje znakova, parkiranja i jednosmernih ulica.
Brzine su bile ograničene: automobili i motocikli do 15 km/h, fijakeri 14, bicikli i teretna kola 10, dok su zaprežna vozila morala da idu hodom. U magli, blatu ili poledici – još sporije.
Sve je nadzirao šef saobraćajne policije Dobrisav Pejić, uz poseban savet osnovan zbog porasta vozila posle izgradnje mostova.
Povećanje vozačke, pa i pešačke, kulture bilo je od posebnog značaja zbog sve većeg broja vozila na beogradskim ulicama nakon izgradnje Pančevačkog i Zemunskog mosta, odnosno Mosta prestolonaslednika Petra i Mosta viteškog kralja Aleksandra, piše sajt Kaldrma.
To je iziskivalo formiranje stručnog saveta u koji su ušli predstavnici policije, opštine, auto-klubova i moto-klubova, taksista, vlasnika automobila, kao Ministarstva prosvete "zbog đaka čija su gaženja česta na ulicama".
Sastajali su se dva puta mesečno, a primena eventualnih predloženih mera zavisila je od odluke Upravnika grada Beograda, kao glavnog naredbodavca za regulisanje javnog saobraćaja.
(Blic/Kaldrma.rs)
