Naučnici su otkrili najdublji poznati gasni hidrat, nazvan Freya gas hydrate mounds, na dubini od 3.640 metara ispod površine mora Grenlanda
Ova formacija, sastavljena od metana zarobljenog u kristalnim strukturama leda, omogućava razvoj jedinstvenih ekosistema u potpunom mraku
Blizu zapadne obale Grenlanda, a ispod ledenih površina okeana koji ga okružuju naučnici su nedavno otkrili nešto što je promenilo dosadašnje razumevanje dubokih hladnih mora.
Reč je o najdubljem poznatom "gasnom hidratu" na svetu - mestu gde život buja u potpunom mraku. Ova neobična formacija, nazvana Freya gas hydrate mounds, nalazi se oko 3.640 metara ispod površine mora Grenlanda, na dubinama na kojima većina poznatog sveta ne može da preživi.
Mešavina zamrznutog gasa i vode
Stubovi predstavljaju mešavinu zamrznutog gasa i vode - kristalnu strukturu u kojoj je metan zarobljen unutar ledenih "kaveza". Pod visokim pritiskom i niskim temperaturama dubokih okeanskih voda, metan ostaje stabilan u "zamrznutom" stanju, ali ne na očekivan način, već kao izvor energije za čitav ekosistem.
Suprotno svakoj logici, naučnici su otkrili neobične zajednice: cevaste crve, puževe, amfipode i druge beskičmenjake koji ne zavise od svetlosti - već od hemijskih procesa.
Ove životinje se hrane mikroorganizmima koji pretvaraju metan i druge ugljovodonike u energiju, proces koji potpuno zaobilazi fotosintezu kao izvor hrane.
Otkriće je deo međunarodne ekspedicije Ocean Census Arctic Deep – EXTREME24, u kojoj su istraživači koristili daljinski upravljane podmornice za istraživanje nepoznatih dubina i uzimali uzorke sedimenta, metana i sirove nafte.
Plamen gasa pod vodom
Upravo je neobičan "plamen gasa" pod vodom - mehurići gasa koji izlaze iz pukotine na dnu mora - privukao pažnju tima i ukazao im da se ispod njih nalazi nešto neočekivano.
Ovo mesto nije samo naučna zanimljivost, već po mišljenju naučnika najavljuje promene u načinu na koji posmatramo tok ugljenika u prirodi i to kako živi svet opstaje na mestima bez svetlosti. Ranije su takve zajednice uglavnom povezivane sa hidrotermalnim izvorima, ali sada se pokazuje da i "hladne" zone gde metan polako curi iz okeanskog dna mogu biti dom složenim i neočekivano bogatim ekosistemima.
Istraživanje geotermalnih izvora je do sada naučnicima pružilo zanimljive uvide u moguće mehanizme nastanka života na Zemlji. Ovi izvori, koji se nalaze na dnu okeana ili u geotermalnim oblastima, emituju tople vode bogate mineralima i hemikalijama koje mogu stvoriti povoljne uslove za hemijske reakcije. Naučnici pretpostavljaju da su upravo takvi ekosistemi omogućili formiranje prvih organskih molekula i jednostavnih metaboličkih procesa.
Laboratorija pod vodom
Prisustvo toplih, hranjivim materijama bogatih i stabilnih mikrookolina najverovatnije je stvorilo prirodne „reakcione komore” u kojima su se razvili prebiotički spojevi, što podržava hipotezu da život možda nije nastao na površini, već u zaštićenim, energetski bogatim sredinama.
Frejin breg tako postaje svojevrsna laboratorija: geološki dinamično mesto gde se susreću procesi starih geoloških epoha i živa bića koja su se prilagodila ekstremnim uslovima.
Otkriće otvara pitanja o budućnosti ledenih mora: šta još čeka da bude otkriveno i kako bi potencijalna eksploatacija ovakvih resursa mogla da utiče na ove retko proučavane ekosisteme? Naučnici upozoravaju da bi dubokomorsko rudarenje moglo da poremeti upravo one zajednice koje tek počinjemo da razumemo i upoznajemo.
