Toplovod bi pratio tok Dunava na dužini od oko 125 kilometara i omogućio vezu i za druge gradove i industriju duž trase
Izgradnjom toplovoda smanjilo bi se zagrevanje reke Dunav od viška toplote iz Pakša, čime bi se ublažili ekološki rizici tokom letnjih vrućina
Komunalno preduzeće Budimpešte i Budimpeštanski univerzitet za tehnologiju i ekonomiju zajednički će izraditi studiju izvodljivosti za izgradnju monumentalnog magistralnog toplovoda koji bi toplotnu energiju iz nuklearne elektrane Pakš transportovao direktno do glavnog grada Mađarske
Ovaj projekat, ukoliko se pokaže kao izvodljiv, mogao bi drastično da promeni energetsku sliku Mađarske i donese višestruke ekološke i ekonomske koristi.
Zamena za tri stotine miliona kubika gasa
Toplovod bi se prostirao duž toka Dunava u dužini od oko sto dvadeset pet kilometara.
Prema prvim procenama stručnjaka, toplotna energija dobijena iz Pakša mogla bi da zameni uvoz od čak tri stotine miliona kubnih metara prirodnog gasa godišnje.
Pored Budimpešte, na ovaj sistem bi mogli da se priključe lokalni sistemi daljinskog grejanja, ali i industrijski potrošači u gradovima koji se nalaze duž trase toplovoda, čime bi se dodatno podigla ukupna energetska i ekonomska efikasnost celog regiona.
Inače, grejanje na račun nuklearne energije u Mađarskoj nije novina. Stambene zgrade u samom gradu Pakšu, koji se nalazi u neposrednoj blizini elektrane, koriste daljinsko grejanje iz nuklearke još od osamdesetih godina prošlog veka.
Jedan od ključnih argumenata za realizaciju ovog projekta je ekološki i odnosi se na smanjenje toplotnog opterećenja reke Dunav, što postaje sve veći problem usled ekstremnih letnjih toplotnih talasa.
Nuklearne elektrane tokom rada proizvode ogromnu količinu viška toplote.
Deo te otpadne toplote Paks mora da ispušta u Dunav. Tokom letnjih meseci, kada je vodostaj nizak a temperature ekstremno visoke, ovo dodatno zagrevanje reke predstavlja ozbiljan ekološki rizik za rečni ekosistem.
A izgradnja toplovoda bi omogućila da se značajan deo te toplote "zarobi"i preusmeri u korisne svrhe, umesto da se ispušta u reku.
Time bi se Dunav rasteretio toplotnog pritiska, a ujedno bi se smanjila potreba za radom rashladnih tornjeva.
Paks 2 kao garant grejanja do kraja veka
Dugoročna održivost ovog projekta usko je povezana sa izgradnjom novih kapaciteta. Pakš trenutno koristi četiri ruska reaktora tipa VVER-440, koji su pušteni u rad između 1982. i 1987. godine.
Međutim, u toku je realizacija projekta Pakš dva, koji podrazumeva izgradnju dva nova ruska reaktora tipa VVER-1200, pojedinačne snage hiljadu i dvesta megavata.
Projektanti ističu da će, uz izgradnju Pakša 2 ovaj nuklearni kompleks biti dostupan kao stabilan toplotni izvor praktično do kraja ovog veka.
Studija izvodljivosti, koja treba da da konačne odgovore na tehnička i ekonomska pitanja ovog megaprojekta, biće završena krajem ove godine.
(Izvor: Nuklearna perspektiva)
