Predstavljala je Jugoslaviju na Pesmi Evrovizije 1962. godine.
Njihove priče obeležavaju doprinos muzici i obeležavaju kraj u samoći.
Pevačica Nada Mamula i Lola Novaković su bile dive bivše Jugoslavije. Svojim talentom i lepotom su osvojile publiku, međutim njihov kraj je bio tužan i bolan.
Nada Mamula bila je jedna od najpopularnijih pevačica tadašnjeg vremena, sve dok nije izbio rat. Ona je bila pevačica raskošnog vokala i najpopularniju izvođačicu sevdalinki na našim prostorima, koja je otpevala najtužniju zabranjenu pesmu.
Dolaskom rata devedesetih, došao je kraj velike karijere Nade Mamule, a u Bosni je njena karijera odmah završena jer je bila a Srpkinja.
Ipak, ni u Srbiji više nijedan radio ni televizijski kanal nije puštao njene pesme.
Preminula je 11. oktobra 2011. godine u 84. godini života, a posle njene smrti prijatelji su otkrili da im je govorila jednu rečenicu.
- Presrećna sam onim što sam postigla i više od toga ne tražim ništa, za moje ime se zna, za moju pesmu se zna, neka me pamte samo po pesmama mojim". Tako je i bilo - Nada najviše ostala upamćena po izvođenju pesme "Pluća su mi bolna", koju je prvi otpevao Zaim Imamović, a koja je deset godina bila zabranjena jer je navodno loše uticala na obolele od tuberkuloze.
Navodno su Josip Broz Tito i Centralni komitet Komunističke partije procenili da pesma negativno deluje na obolele od tuberkuloze, te je zbog toga i zabranjena.
Ipak, zabrana je skinuta tek kad je, po priči, lično Jovanka Broz zatražila da joj se otpeva na jednom slavlju.
Grob joj bez imena
Lolu Novaković su nazivali prvom damom jugoslovenske i srpske muzike, karijeru je počela sa 22 godine kada je kao stalni vokalni solista primljena u Radio Beograd.
Godine 1962. godine predstavljala Jugoslaviju na Pesmi Evrovizije, i sa pesmom "Ne pali svetla u sumrak" osvojila 4. mesto.
Iako je bila veoma velika zvezda, poslednje dane je provela u samoći.
Nju su u kući u beogradskom naselju Cerak komšije pronašle kako je zaspala u fotelji. Kremirana je 6. aprila 2016. godine na Novom groblju u Beogradu, a na dan njene sahrane kuća joj je opljačkana i mnoge vrednosti koje su se u njoj nalazile su pokradene.
- Sahranjena je u grobnici dobrih prijatelja Gajića. Nažalost, njeno ime i prezime nije isklesano, niti postoji ploča s njenim podacima. Jedino što svedoči da počiva u toj grobnici je prilično nevidljiv QR kod (u donjem desnom uglu), koji kad očitate dobijete Lolinu biografiju. Žalosno, zar ne... A još ako vam u upravi groblja ne kažu za ovu nepoznanicu, to vam dođe kao da tražite iglu u plastu sena. Slučajno sam sreo jednog radnika groblja, koji mi je pokazao njenu grobnicu - rekao je jednom prilikom za domaće medije nekadašnji urednik Radio Mostara Asim Manjgo.
