BIOGRAFIJA VEDRANE RUDAN Rođena u Opatiji, udavala se dva puta, njene knjige izazivale burne reakcije

Hrvatska književnica, novinarka i kolumnistkinja Vedrana Rudan umrla je danas u 76. godini. Tužnu vest potvrdili su izvori bliski spisateljici nakon što je na njenom zvaničnom Fejsbuk profilu objavljena kratka i prepoznatljiva poruka administratora da se "preselila na područje bez signala".

Njen odlazak usledio je posle hrabre i javne borbe sa karcinomom koji joj je dijagnostikovan u maju 2024. godine. Vest o bolesti tada je podelila sa svojim čitaocima u iskrenom i prepoznatljivom tekstu pod nazivom "Rak i ja".

Suočavanje sa bolešću bez ulepšavanja

Nakon što joj je dijagnostikovan karcinom u Opštoj bolnici u Rijeci, Vedrana Rudan se privremeno povukla iz pisanja bloga kako bi se posvetila lečenju i radu na novoj knjizi u kojoj opisuje faze svog umiranja. Isticala je da se ne opterećuje smrću, verom u srećan kraj niti samom "borbom". Tokom lečenja, koje su pratili timovi iz bolnice Merkur i ustanove Radiochirurgija u Svetoj Nedjelji, administrator njene stranice javljao je da književnica ne posustaje i da je zadržala svoj specifični humor.

U kasnijim tekstovima, Vedrana je detaljno opisivala svakodnevicu onkoloških pacijenata. Otvoreno je pisala o strahu od smrti koji je neprestano prati, gubitku kilograma i debelom ljubičastom ožiljku na trbuhu koji je videla kao znak bliske smrti, a ne spasa. Posebno je naglašavala podršku supruga koji je brinuo o njoj danju i noću. Gledajući patnju kroz koju prolazi, potpuno je promenila pogled na svakodnevne ljudske brige o vremenskim prilikama, poručivši u svom stilu: "I biti rob je bolje nego imati rak".

Biografija obeležena prkosom i provokacijom

Rođena 1949. godine u Opatiji, Vedrana Rudan je decenijama bila jedno od najprepoznatljivijih i najprovokativnijih imena regionalne kulturne i javne scene. Radila je godinama u novinarstvu, a književnu karijeru obeležila je direktnim stilom prožetim crnim humorom, ironijom, besom i brutalnom iskrenošću. Njene knjige često su izazivale burne i podeljene reakcije javnosti.

Neka od njenih najpoznatijih dela su:

• "Uho, grlo, nož"
• "Ljubav na posljednji pogled"
• "Dabogda te majka rodila"
• "Crnci u Firenci"
• "U zemlji krvi i idiota"
• "Zašto psujem"
• "Muškarac u grlu"

Privatni život bez cenzure: Dva braka i majčinstvo

Njen privatni život bio je podjednako dinamičan i otvoren. Udavala se dva puta, a iz prvog braka ima ćerku Asju i sina Slavena. O prvom braku pisala je i govorila potpuno otvoreno, navodeći da je pretrpela porodično nasilje, što je kasnije postalo i okosnica njenih književnih motiva. Nakon razvoda stupila je u brak sa osam godina mlađim advokatom Ljubišom Drageljevićem. Njihovu ljubav, započetu još tokom njenog prvog braka, uvek je opisivala na njoj svojstven način – bez ulepšavanja, sa obiljem humora i realizma.