1840. godine radnici su slučajno otkrili ogromno vikinško srebrno blago dok su radili na obali reke Ribl u Engleskoj
Blago je sadržalo više od 7.000 srebrnih novčića, 31 kilogram srebrnih poluga, kao i mnogobrojni nakit i ukrase
Grupa radnika koja je u maju 1840. godine radila na sanaciji obale reke Ribl u engleskom Kuerdejlu sasvim slučajno je došla do jednog od najvećih arheoloških otkrića u istoriji Engleske.
Dok su kopali peščano tlo na obali reke, jedan od njih je lopatom udario u čvrst predmet. Ispostavilo se da su naišli na trulu drvenu kutiju sa raspadajućom olovnom oblogom, a ono što se nalazilo u njoj bilo je pravo bogatstvo.
U drvenoj kutiji tj. škrinji bilo je skriveno ogromno vikinško srebrno blago, danas poznato kao Kuerdejl blago (Cuerdale Hoard). Pronalazak je potvrdio i lokalnu legendu prema kojoj se upravo na tom području nalazilo najbogatije zakopano blago u celoj Engleskoj.
Izvučeno pravo bogatstvo
Iz zemlje je izvučeno više od 7.000 komada kovanog novca, srebrne poluge ukupne težine oko 31 kilogram, ali i veliki broj komada nakita i ukrasa. Mnogi od tih predmeta bili su usitnjeni, kako bi mogli da služe kao sredstvo plaćanja.
Istoričari i numizmatičari kasnije su procenili da je blago zakopano između 905. i 910. godine, u periodu kada je veliki deo Engleske bio pod vikinškom vlašću, odnosno u okviru područja poznatog kao Danelag.
Blago iz različitih krajeva sveta
Ono što ovo otkriće čini posebno zanimljivim jeste raznolikost porekla predmeta pronađenih u škrinji. Većina kovanica iskovana je na području Engleske, a među njima se nalazi oko 3.000 srebrnih penija sa likom vikinškog kralja Knuta Velikog.
Međutim, u blagu je pronađeno i oko 1.000 franačkih kovanica, pedesetak arapskih dirhama, novac iz rane Skandinavije i istočne Evrope, kao i jedna kovanica iz Vizantijskog carstva.
Srebrne poluge pronađene u škrinji potiču iz Irske, što se uklapa u istorijski period tokom kojeg su Vikinzi proterani sa tog ostrva.
Zašto je blago završilo pod zemljom?
Pravi razlog zbog kojeg je ogromno bogatstvo zakopano i ostavljeno pod zemljom do danas nije u potpunosti razjašnjen. Postoji nekoliko teorija o tome ko ga je sakrio i zašto.
Prema jednoj pretpostavci, blago su zakopali poraženi vikinški begunci iz Irske, koji su se povlačili pred neprijateljem. Druga teorija govori da su vikinški vođe privremeno sakrili zajedničko blago pre nego što bi ga podelili svojim ljudima.
Postoji i tumačenje prema kojem su pojedinci zakopavali svoje bogatstvo kako bi ga demonstrirali ili zbog verovanja da će ih ono sačekati u zagrobnom životu, odnosno u Valhali.
Rasprava o vlasništvu nakon pronalaska
Nakon što je blago pronađeno u 19. veku, odmah se pokrenula rasprava o tome kome ono pripada. Iako je svaki od radnika uspeo da zadrži po jednu kovanicu, tadašnji zakon o blagu nalagao je da gotovo ceo pronalazak pripadne kraljici Viktoriji.
Nakon njene smrti, zbirka je predata Britanskom muzeju. Kasnije je 60 predmeta ustupljeno muzeju Ešmolijan u Oksfordu.
Glavnina pronađenog blaga danas se čuva u londonskom muzeju. Pored velikog broja kovanica i srebrnih poluga, zbirka sadrži i jedinstvene, celovite primerke vikinškog nakita – raskošno ukrašene narukvice, prstenje, ogrlice, kopče i ukrasne okove za remenje.
Tako je ono što je počelo kao sasvim običan posao na obali reke, kada je lopata jednog radnika udarila u nešto skriveno pod zemljom, dovelo do otkrića ogromnog vikinškog blaga koje je više od jednog veka kasnije i dalje predmet interesovanja istoričara i numizmatičara.
