Simpozijum "Nevidljivo zajedništvo" 22. februara u Mileva Konceptu u Grivcu: Okupljaju se regionalni umetnici

Simpozijum "Nevidljivo zajedništvo" odvija se u prostoru Mileva koncepta u Grivcu, mestu koje nije nastalo kao izložbeni ambijent već kao okruženje boravka. Upravo zato ono ne funkcioniše kao neutralna pozadina, već kao kontekst - prostor koji već ima sopstvenu atmosferu i utiče na način gledanja.

U saradnji sa Aleksić galerijom taj kontekst postaje privremena umetnička situacija. Radovi su selektovani unapred, ali izmešteni iz galerijske neutralnosti počinju da se čitaju u međusobnom odnosu: ne kao izolovana dela već kao skup različitih poetika koje dele isto vreme i prostor.

Kada se održava izložba "Nevidljivo zajedništvo"

Ovde se izložba ne konstruiše postavkom već prisustvom. Umetnici ne proizvode nove radove na licu mesta, već ulaze u zajednički okvir koji postepeno povezuje njihove prakse i pomera fokus sa pojedinačnog objekta na iskustvo susreta - između autora, publike i ambijenta.

"Nevidljivo zajedništvo" zato ne označava temu, već proces: način na koji se značenje formira u trajanju, a izložba postaje njegov vidljivi trag.

Mileva Koncept nije klasičan izložbeni prostor - to je imanje nastalo iz ideje da se ljudi okupljaju, odmaraju i dele trenutke. Smeštena u prirodi Grivca, Mileva spaja umetnost, gastronomiju, boravak i pejzaž u jedinstveno iskustvo. Ovde se susret ne završava pogledom na delo - on se nastavlja u razgovoru, za stolom, šetnji u prirodi.

Upravo zato umetnost u Milevi ne stoji odvojeno od prostora, već sa njim diše. Ambijent, priroda i arhitektura postaju deo istog narativa - mesto gde se prepliću stvaralaštvo i tišina, zajedništvo i individualni doživljaj.

Sve će se dešavatio 22. februara od 14 časova u Mileva Konceptu u Grivcu, na imanju gde se umetnost susreće sa prirodom - i gde svaki susret ostavlja trag.

Ko su učesnici

Maja Obradović

Maja Obradović (Beograd, 1983) diplomirala je i doktorirala slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, gde je bila student generacije. Dobitnica je više nagrada za slikarstvo i crtež, među kojima su nagrade "Ljubica Cuca Sokić", "Rista i Beta Vukanović", prva nagrada za crtež Fonda Vladimir Veličković, Kunstpreis Balmoral i Grand Prix bijenala "U svetlosti Milene”. Izlagala je samostalno i kolektivno u zemlji i inostranstvu i učestvovala u međunarodnim rezidencijalnim programima.

U svom radu istražuje odnos tela, identiteta i ranjivosti kroz intimistički figurativni izraz. U ciklusu Koža i suze ženski lik postaje nosilac emotivnog i egzistencijalnog iskustva - suza kao znak katarze, a transparentni savremeni materijali uvode krhkost i nežnost kao kontrapunkt savremenoj stvarnosti.

Amer Hadžić

Amer Hadžić (Sarajevo, 1987) diplomirao je i magistrirao grafiku na Akademiji likovnih umetnosti Univerziteta u Sarajevu, gde danas radi kao viši asistent na Odsjeku za grafiku. Autor je brojnih samostalnih i grupnih izložbi i učesnik međunarodnih simpozijuma, kolonija i projekata u Evropi, Aziji i Americi. Njegov rad višestruko je nagrađivan u oblasti grafike i slikarstva, a od 2021. godine vodi Centar za umetnost i edukaciju "Arka" u Sarajevu.

U svom radu kombinuje crtež, grafiku i slikarstvo sa ikonografijom savremene vizuelne kulture - prepoznatljivim likovima iz animacije, popularnih medija i kolektivnog vizuelnog pamćenja. Postavljeni u ogoljene urbane ambijente i tihe, gotovo metafizičke prostore, ovi motivi gube narativnu funkciju i postaju znakovi stanja: između ironije i melanholije, detinjstva i egzistencijalnog iskustva.

Davor Dmitrović

Davor Dmitrović (1989) diplomirao je grafiku na Akademiji likovnih umetnosti u Zagrebu, nakon prethodnih studija filozofije. Tokom studija boravio je na Akademiji umetnosti u Rigi, a potom započeo doktorske studije na China Art Academy u Hangdžouu. Izlagao je na samostalnim i grupnim izložbama u Evropi i Kini, a njegova dela nalaze se u privatnim kolekcijama u Evropi i Sjedinjenim Američkim Državama. Živi i radi između Zagreba i Beograda.

Njegovo slikarstvo razvija narativnu figuraciju u kojoj se motivi bajki, posebno figura Pinokija, koriste kao instrument promišljanja identiteta, odgovornosti i procesa sazrevanja. Lik lutke, postavljen između igre i svesti, prolazi kroz prostore koji funkcionišu kao psihološki pejzaži - mesta sumnje, želje i samopreispitivanja. Humor i ironija prisutni su kao površina, dok se ispod nje odvija tiha egzistencijalna drama.

Nikola Smilkov

Nikola Smilkov (1973) diplomirao je i magistrirao skulpturu na Fakultetu likovnih umetnosti u Skoplju, a doktorirao u oblasti metodike likovnog obrazovanja. Izlagao je samostalno i grupno međunarodno, između ostalog u Njujorku, Barseloni, Pekingu i Berlinu. Dobitnik je više nagrada za skulpturu i profesor je na univerzitetu.

U svom radu razvija figuraciju svedenih formi u kamenu i bronzi. Figure bez individualnih obeležja određene su stavom i ravnotežom mase, a ne narativom ili psihologijom lika. Čovek je kod Smilkova predstavljen kao univerzalni putnik - biće kretanja, čekanja i unutrašnjeg pomeranja. Male dimenzije zadržavaju monumentalnost, dok tišina materijala postaje osnovni nosilac značenja.

Ivana Živić

Ivana Živić (1979) diplomirala je i magistrirala slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Izlagala je međunarodno, između ostalog na Art Miami i The Other Art Fair u Londonu, i dobitnica je više nagrada za crtež i slikarstvo.

Slikarsko polje organizuje kao stratifikovan prostor opažanja u kome figura nije nosilac radnje već nosilac trajanja. Savremeno telo postavljeno je u odnos sa istorijskim ornamentalnim strukturama koje funkcionišu kao vizuelni arhiv, a ne kao dekor. Površina slike deluje kao membrana između intime i kulturnog pamćenja: značenje se ne formira kroz događaj, već kroz preklapanje vremenskih slojeva i produženo gledanje.

Petar Hranuelli

Petar Hranuelli (1975, Supetar, Brač) izlaže od sredine devedesetih godina na brojnim samostalnim i grupnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Dobitnik je više nagrada za skulpturu, a njegova dela nalaze se u muzejskim i privatnim kolekcijama širom Evrope i sveta. Živi i radi u Zagrebu.

Njegova skulptura razvija odnos materija - od kamena kao nosioca težine i trajanja do stakla kao prostora svetlosti i prolaznosti. Figure su svedene između figuracije i apstrakcije, oslobođene naracije i određene ravnotežom mase, zapremine i praznine. Telo se ne pojavljuje kao portret već kao primarni oblik, varijacija istog arhetipa kroz različite materijalne registre.

Nikola Marković

Nikola Marković diplomirao je slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti na Cetinju, gde je kasnije i magistrirao. Doktorirao je na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu iz oblasti arhitekture i urbanizma, a trenutno radi doktorsko istraživanje na Univerzitetu primenjenih umetnosti u Beču na temu prenatalne estetike i njenog značaja za razumevanje ljudskog razvoja.

Kao umetnik i teoretičar, izlagao je na brojnim samostalnim i grupnim izložbama u Evropi, uključujući Beč i Berlin, a njegov rad predstavljen je u galerijama ForA International Art Centre, Kunstraum Wien Mitte i Muzeju komunikacija u Berlinu. Dobitnik je više međunarodnih nagrada, među kojima i nagrade za najbolju samostalnu izložbu u Crnoj Gori 2024. godine.

U svom umetničkom istraživanju Marković se bavi najranijim slojevima ljudskog iskustva - prenatalnim i ranim perceptivnim stanjima, dodirom i formiranjem svesti. Figura deteta u njegovim radovima ne predstavlja narativ, već antropološki početak: mesto u kome pojedinac još nije izdvojen od sveta koji ga okružuje.

Slavko Krunić

Slavko Krunić (1974) diplomirao je i magistrirao slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Tokom tri decenije kontinuiranog rada izlagao je na više od četrdeset samostalnih i preko dvesta grupnih izložbi u zemlji i inostranstvu, uključujući brojne evropske galerije i međunarodne projekte poput "Surrealism Now". Dobitnik je Gran prija Bijenala "Milena Pavlović Barili", a njegova monografija objavljena je u Londonu sa tekstom Bila Gulda.

Pre svega slikar, Krunić svoju likovnu praksu razvija kroz portret i ljudsku figuru - ali ne kao opis pojedinca, već kao predstavu čoveka-simbola. Njegovi likovi, smešteni u ambijente između realnog i zamišljenog, nose elemente blagosti, ironije i suptilne satire, otkrivajući složene odnose pojedinca i društva.

Paralelno sa slikarskim radom ostvario je značajno prisustvo u savremenoj kulturi kroz ilustraciju i saradnje sa književnicima i muzičarima: radio je kao ilustrator Politikinog Zabavnika, ilustrovao dela Đorđa Balaševića i sarađivao sa piscima Sanjom Domazet, Mirjanom Ognjanović Davidom Albaharijem ..