Ruski model rata zapanjuje ekonomiste: Kako novac sa fronta podstiče potrošnju u Rusiji

Ruski ekonomista Vladislav Inozemtsev je skovao termin 'deathonomics', kojim opisuje specifičan model ruske ekonomije razvijen tokom rata u Ukrajini. Radi se o sistemu u kojem visoke plate vojnika i izdašne naknade porodicama poginulih stvaraju snažan finansijski podsticaj za odlazak na front, dok istovremeno taj novac održava stabilnost ekonomije i režima Vladimira Putina.

Prema toj logici, država zapravo finansijski "kupuje" živote građana koji u civilnoj ekonomiji imaju malu ekonomsku vrednost. Istovremeno, novac koji dobijaju vojnici ili njihove porodice ubrizgava se u lokalne ekonomije i podstiče potrošnju.

Ko odlazi na front

Takav model posebno privlači ljude iz siromašnih i nerazvijenih ruskih regiona, ali i osobe bez stalnog zaposlenja, dužnike ili građane koji traže izlaz iz finansijskih problema. U mnogim slučajevima radi se o ljudima koji rade slabo plaćene poslove ili povremene fizičke poslove.

U rat se uključuju i osobe sa kriminalnom prošlošću, jer im služenje u vojsci može doneti brisanje kaznene evidencije. Tako rat postaje prilika za finansijski ili društveni izlaz iz teške situacije.

Prema procenama stručnjaka, osoba koja se prijavi u vojsku u prosečnoj ruskoj regiji, provede godinu dana na frontu i pogine, može svojoj porodici obezbediti više novca nego što bi zaradila za 15 do 25 godina rada u civilnom sektoru.

Rat kao ekonomski podsticaj

Isplate vojnicima i naknade porodicama poginulih danas predstavljaju značajan deo ruske ekonomije. Procene govore da država godišnje za to izdvaja između 33 do 44 milijarde evra, što je približno dva procenta ruskog BDP-a.

Taj novac završava uglavnom u siromašnijim regionima zemlje, gde povećava potrošnju i podstiče rast plata u pojedinim sektorima. Tako rat, paradoksalno, deluje kao ekonomski stimulans za lokalne ekonomije.

Zbog toga, tvrdi Inozemtsev, Kremlj uspeva da vodi dugotrajan rat bez dramatičnog ekonomskog sloma.

(Izvor: Tportal)