Najveće svetsko nalazište litijuma procenjeno na 1,5 biliona dolara: Poznato gde se nalazi

Na granici američkih saveznih država Nevade i Oregona nalazi se ogromno nalazište gline bogate litijumom. Naučnici sada smatraju da ovaj tihi krajolik može sadržati dovoljno litijuma da decenijama utiče na globalno tržište baterija.

Nova studija tvrdi da bi kaldera McDermitt mogla da sadrži između 20 i 40 miliona metričkih tona litijuma, što je verovatno najveće do sada identifikovano nalazište.

Koristeći nedavnu prosečnu ugovorenu cenu litijum karbonata u Sjedinjenim Državama, od 37.000 dolara po toni, ta procena iznosi gotovo neverovatnih 1,5 biliona dolara.

Supervulkan pun litijuma

Nalazište se nalazi unutar kaldere, velikog vulkanskog kratera koji nastaje urušavanjem magmatske komore.

Ovaj bazen se proteže otprilike 45 kilometara od severa prema jugu i 35 kilometara od istoka prema zapadu duž granice Nevade i Oregona, navodi se u studiji objavljenoj u časopisu Science Advances.

Rad na ovom nalazištu vodio je Thomas R. Benson, doktor nauka, iz Lithium Americas Corporation (LAC). Njegovo istraživanje fokusira se na to kako se minerali bogati litijumom formiraju u vulkanskim terenima.

Pre otprilike 16 miliona godina, ogromna erupcija ispraznila je veći deo magmatske komore ispod ovog područja. Taj izliv je ostavio za sobom debele slojeve vrućeg pepela koji se kasnije ohladio u tvrdu vulkansku stenu na dnu kaldere.

Kasnije se u krateru nalazilo dugovečno jezero koje je sakupljalo vulkanski pepeo i blato.

Ti sedimenti su formirali jezerske stene, nastale u jezerskom okruženju, glinene stene koje sada sadrže veliki deo gline bogate litijumom.

Vruća magma se pretvara u litijumovu glinu

Duboko ispod bazena, magma je nastavila oslobađati hidrotermalnu, vruću vodu bogatu rastvorenim mineralima koja je cirkulirala pod zemljom, fluide dugo nakon glavne erupcije.

Te tekućine su ispirale litijum i druge elemente iz vulkanskog stakla i prenosile ih naviše u vlažne sedimente jezera.

Kako se ta hemija odvijala, jezerski mulj se prvo pretvorio u smektit, glinu bogatu magnezijumom koja može apsorbovati litijum u svoje slojeve.

Kasnije su toplije tečnosti promenile delove tog smektita u drugu glinu nazvanu ilit koja zadržava mnogo više litijuma.

U zoni bogatoj litijumom kod Thacker Passa, ilit, glina bogata kalijumom koja čvrsto drži litijum, formira pojas debljine 30 metara.

Analize pokazuju da ova glina može sadržavati od 1,3 do 2,4 posto litijuma po težini, što je otprilike dvostruko više od tipičnih naslaga glinovitog kamena.

U nedavnom istraživanju je zabeleženo da se sloj visokokvalitetnog ilita nalazi blizu površine, što omogućava rudarenje u velikim jama.

Takođe je navedeno da su istraživači izvestili o koncentracijama litijuma koje dosežu blizu 1 posto težine, prema riječima Thomasa R. Bensona, geologa u Lithium Americas Corporation.

Zašto je ovo nalazište litijuma važno

Litijum je danas najpoznatiji kao srce litijum-jonske baterije, punjive baterije koja prenosi litijum-jonske ione između dve elektrode.

Ove baterije napajaju telefone, laptope, električne automobile i sisteme za skladištenje energije koji uravnotežuju energiju vetra i sunca u mreži.

Ista istraživačka grupa napominje da bi globalna potražnja za litijumom mogla dostići milion tona godišnje do 2040. godine, što je osam puta više od proizvodnje iz 2022. godine.

Zato tako koncentrisano nalazište u jednom bazenu privlači toliko pažnje vlada i kompanija koje planiraju dugoročne energetske tranzicije.

Vulkanska jezera poput ovog su plitka i široka, što smanjuje odnos površinskog sloja, količinu jalovine po toni rude.

U poređenju sa dubljim rudnicima tvrdih stena, to često znači manje miniranog kamena i nižu potrošnju energije po toni litijuma.

Budući da se najbogatije gline nalaze blizu površine zemlje kod Thacker Passa, rudari mogu direktno ciljati na slojeve s najvećom gustoćom litija.

Kombinacija ogromne tonaže, visokih sadržaja i relativno jednostavne geometrije čini ovo ležište neobičnim među poznatim resursima litijuma deponovanim u glini.

Ekološka pitanja u glini

Takav gigantski depozit takođe postavlja teška pitanja o vodi, divljim životinjama i kulturnom značenju ovog krajolika.

Lokalna plemena i stočarske zajednice izrazile su zabrinutost zbog toga kako bi veliki rudnik mogao promeniti izvore, pašnjake i sveta mesta.

Pristalice ističu da plitko ležište gline može poremetiti manje zemljišta nego više manjih rudnika raspoređenih po udaljenim regijama.

Kritičari odgovaraju da čak i jedna velika jama može promeniti podzemne vode, proizvesti prašinu i fragmentirati stanište ako se njome pažljivo ne upravlja.

Obrada litijuma smeštenog u glini je tehnički zahtevna jer je metal vezan unutar minerala, a ne u slanim rastvorima.

Inženjeri moraju samljeti glinu, koristiti ispiranje, hemijsko pranje pažljivo odabranim rastvorima, a zatim regenerirati litijum, ograničavajući upotrebu vode i otpad.

Šta geolozi sledeće traže

Geolozi koji proučavaju McDermitt sada vide recept za bogate vulkanske naslage litijuma koji kombiniraju hemiju magme, oblik bazena i dugotrajnu toplinu.

Magme su ovdje bile peralkalnog, magmatskog sastava neobično bogatog natrijem i kalijem, koji imaju tendenciju da zadržavaju litijum dok se hlade.

Kasnije se magma ponovo podigla ispod kaldere u fazi koja se naziva ponovno izbijanje, obnovljeno izdizanje uzrokovano svežom magmom koja se probija prema gore.

To kretanje je razbilo stene koje ga prekrivaju, otvorilo puteve za vruće fluide i fokusiralo formiranje ilita bogatog litijumom duž južnog ruba bazena.

Naoružani ovim modelom, istraživački timovi skeniraju vulkanske bazene tražeći odgovarajući hemijski sastav, očuvana jezerska korita i znakove prošle cirkulacije vrućih fluida.

Čini se da samo nekoliko mjesta širom svijeta dijeli McDermittovu mešavinu velike veličine, zatvorenog bazena i dugotrajne magmatske aktivnosti.

Najgore moguće mesto za eksploataciju

Ležište litijuma u kalderi McDermitt je ogromno, plitko i hemijski neobično, što ga izdvaja od većine drugih poznatih izvora. Istovremeno, nalazi se na najgorem mogućem mestu za eksploataciju - unutar živog krajolika gde ljudi, divlje životinje i voda imaju prioritetna prava.

Odluke donesene u narednih nekoliko godina odredit će hoće li ovaj litijum uglavnom ostati zarobljen u glini ili će se prebaciti u baterije i električne mreže.

U svakom slučaju, McDermitt je već promenio način na koji naučnici razmišljaju o tome gde se ključni minerali mogu skrivati ​​unutar starih vulkanskih sistema.

Za one koji razmišljaju o klimi i tehnologiji, ova priča jasno pokazuje vezu između udaljenih geoloških događaja i baterija u njihovom svakodnevnom životu.

Učenje o tome kako se minerali formiraju u Zemljinoj kori direktno je povezano s pitanjima o automobilima, telefonima i električnim mrežama.