Umetnička dela vekovima izazivaju snažne emocije, a neka od najpoznatijih slika ostaju jeziva i posle stotina godina
Dela poput Gojinog 'Let veštica', Brojgelove 'Lude Grete' i Gojinog 'Saturn proždire svoju decu' ističu se mračnom simbolikom i tematikom smrti, ludila i pohlepe
Umetnost vekovima izaziva snažne emocije kod publike - od divljenja i oduševljenja do nelagode i straha. Ipak, postoje dela koja ni posle više stotina godina ne prestaju da uznemiravaju posmatrače, zahvaljujući mračnoj atmosferi, simbolici i prizorima koji ostaju dugo u sećanju.
Neke od najpoznatijih slika u istoriji umetnosti stekle su reputaciju najjezivijih upravo zbog tema kojima se bave - smrti, ludila, nasilja, pohlepe i ljudskih strahova. Njihovi autori ostavili su iza sebe dela koja i danas podstiču različita tumačenja i rasprave među ljubiteljima umetnosti.
Predstavljamo vam najjezivije slike na svetu, čija su zastrašujuća atmosfera, simbolika i misterioznost iznedrile brojne legende i tumačenja.
"Let veštica", Francisko Goja (oko 1797-1798)
Ova slika deo je ciklusa od šest "veštičjih" dela koje je naslikao poznati španski umetnik Francisko Goja. U središtu prizora lebde tri veštice sa visokim kapama, dok se ispod njih nalaze dvojica seljaka obuzeta strahom - jedan pada i pokriva uši, dok drugi pokušava da pobegne umotan u ćebe i sa prstima postavljenim u zaštitni gest protiv uroka.
Delo predstavlja kritiku narodnih sujeverja i verskih progona kojima je Goja svedočio. Kape veštica podsećaju na katoličke mitre, dok se magarac pored seljaka smatra univerzalnim simbolom gluposti.
"Luda Greta", Piter Brojgel (1562-1564)
Čak ni najjezivije slike klasične epohe ne prenose osećaj beznađa ljudske sudbine kao ovo Brojgelovo delo. Nastalo je u vreme političkih i verskih potresa u Holandiji i odražava atmosferu nasilja i haosa tog perioda.
Glavna junakinja, lik iz flamanskog folklora po imenu Greta, predvodi grupu žena u napad na pakao. Iako su već opljačkale brojna bogatstva, one nastavljaju da tragaju za novim plenom. Slika je postala alegorija ljudske pohlepe, ludila i surovosti.
"Saturn proždire svoju decu", Francisko Goja (1820-1823)
Jedno od najpoznatijih Gojinih dela pripada ciklusu "Crne slike". Na njemu je prikazan rimski bog Saturn koji, iz straha da ne izgubi vlast, uništava sopstvenu decu.
Za razliku od antičkog mita u kojem bog jednostavno guta novorođenčad, Gojin Saturn prikazan je kao pomahnitala kreatura koja raskida telo svoje žrtve. Ovaj prizor smatra se simbolom straha, ludila i najmračnijih strana ljudske prirode.
Zanimljivo je da najstrašnije slike uglavnom svoju uznemirujuću snagu duguju direktnim prikazima raspadanja, nasilja i smrti, bez ikakvog ulepšavanja. Upravo ta brutalna iskrenost čini ih posebno potresnim i teškim za posmatranje.
"Bez naziva", Zdzislav Beksinjski
Poljski umetnik Zdzislav Beksinjski proslavio se nadrealističkim i apokaliptičnim prizorima. Svojim slikama nikada nije davao nazive jer je smatrao da svaki posmatrač treba sam da pronađe njihovo značenje.
Većina njegovih dela bavi se temama smrti, propadanja i usamljenosti, zbog čega ga mnogi smatraju autorom najstrašnijih slika u istoriji umetnosti. Pošto je preživeo strahote Drugog svetskog rata, motivi uništenja postali su centralni deo njegovog stvaralaštva. Njegove slike istovremeno odbijaju i fasciniraju posmatrače.
"Smrt", Janis Rozentals (1897)
Letonski umetnik Janis Rozentals prikazao je smrt ne kao čudovište, već kao neizbežan deo života. Na slici ožalošćena majka oprašta se od preminulog deteta, dok iznad njih stoji figura Smrti odevena u belo.
Neobična kompozicija naglašava njenu natprirodnu prirodu - figura deluje previše visoko za prostor u kojem se nalazi. Delo podseća na teško vreme kada je smrtnost dece bila izuzetno velika i navodi na razmišljanje o krhkosti ljudskog života.
Čak i ako vam najstrašnije slike sveta ne deluju posebno zastrašujuće, malo koga mogu ostaviti ravnodušnim. Njihova snaga nije samo u jezivim prizorima, već i u pitanjima koja postavljaju o ljudskoj prirodi, strahu i prolaznosti života.
(Unian)
