Decenijama kasnije automobili su prekriveni peskom i postali deo morskog ekosistema.
Pre potapanja uklonjeni su svi opasni materijali da bi se smanjio rizik od zagađenja.
Na manje od jednog kilometra od obale Varazea, u Ligurijskom moru, nalazi se lokalitet na čijem se dnu već više od pet decenija nalaze potopljeni automobili uništeni tokom velike poplave koja je pogodila Đenovu 1970. godine. Reč je o više od hiljadu vozila koja su tada proglašena neupotrebljivim i uklonjena potapanjem u more, kao krajnje rešenje u vanrednim okolnostima.
Automobili se nalaze na dubini od oko 50 metara i danas su delimično ili potpuno zatrpani peskom. Njihovo postojanje nije vidljivo sa površine, ali je potvrđeno arhivskim fotografijama i snimcima, kao i svedočenjima ljudi koji su učestvovali u njihovom uklanjanju i lokalnih ribara koji decenijama koriste to područje.
Poplava u Đenovi 1970. godine
Poplava koja je pogodila Đenovu 7. oktobra 1970. godine smatra se jednom od najrazornijih u savremenoj istoriji grada. Prema podacima iz Istorijskog arhiva Grada Đenove, obilne padavine dovele su do naglog porasta vodostaja, usled čega su uništeni putevi, mostovi, industrijski objekti, prodavnice i magacini.
Veliki broj vozila bio je zatečen u podzemnim garažama i na ulicama. Voda i mulj učinili su ih potpuno neupotrebljivim. Više od hiljadu automobila proglašeno je tehnički i ekonomski nepopravljivim, što je u kratkom roku otvorilo pitanje njihovog zbrinjavanja.
Kako su automobili završili na morskom dnu
U tadašnjem istorijskom trenutku, u kojem nisu postojali savremeni ekološki standardi niti propisi o upravljanju otpadom kakvi danas važe, doneta je odluka da se uništena vozila uklone potapanjem u more. Pre samog potapanja, automobili su oslobođeni motornog ulja i goriva kako bi se smanjio neposredni rizik od zagađenja.
Vozila su potom kamionima prevezena do luke u Varazeu, gde su dizalicama sa specijalnim hvataljkama ukrcavana na barže. Sa barži su spuštana u more na tačno određenoj lokaciji, između Punta del Olma i Instituta Kotolengo, na dubini od približno 50 metara. Sa vozila su uklanjani akumulatori, kao i drugi delovi koji su u tom trenutku smatrani potencijalno opasnim po okolinu.
Svedočenja i stanje danas
Prema svedočenjima učesnika tog događaja, među potopljenim automobilima nalazila su se i vozila koja u tom trenutku nisu bila ni registrovana. Piero Spotorno, dugogodišnji medijski radnik iz Varazea, kasnije je navodio da se seća velikog broja karoserija, ali i potpuno novih automobila, uključujući modele Lancia Flavia u plavoj boji i Fiat 600, koji su tek bili spremni za isporuku.
Više od 55 godina kasnije, većina tih vozila gotovo je u potpunosti stopljena sa morskim dnom. Neka su potpuno prekrivena peskom, dok su druga vremenom postala deo morskog ekosistema i obrasla algama i školjkama. Lokalni ribari navode da je područje godinama predstavljalo izuzetno bogatu ribolovnu zonu, upravo zbog struktura koje su stvorile zaklon za riblji fond.
Ovaj lokalitet danas predstavlja trajni dokument jednog vremena u kojem su se krizne situacije rešavale pragmatično, bez dugoročnog sagledavanja ekoloških posledica. Potopljeni automobili kod Varazea ostaju nemi svedok prirodne katastrofe i tadašnjeg odnosa prema otpadu, koji bi u savremenim uslovima bio potpuno neprihvatljiv.
