Ispod ruševina antičkog kompleksa Mercati di Traiano u Rimu otkrivena je kolonija slatkovodnih rakova vrste Potamon fluviatile.
Ova kolonija je pronađena tek osamdesetih godina prošlog veka i nije poznato koliko dugo žive na tom mestu.
U samom srcu Rima, ispod ruševina antičkog kompleksa Mercati di Traiano, živi neobična kolonija slatkovodnih rakova koja je iznenadila naučnike.
Ovi neobični "stanovnici" naselili su podzemne kanale nekadašnjeg trgovačkog i administrativnog centra izgrađenog oko 110. godine nove ere, u vreme rimskog cara Trajana.
Dok su kroz vekove carevi dolazili i odlazili, današnji "vladari" ovog istorijskog mesta ne odlučuju o svojoj sudbini mačem, već kleštima. U podzemnim vodenim kanalima arheološkog lokaliteta živi brojna kolonija slatkovodnih rakova vrste Potamon fluviatile, koja se danas smatra ugroženom u velikom delu svog prirodnog staništa u južnoj Evropi.
Ne zna se koliko dugo žive ispod ruševina
Kolonija je otkrivena tek osamdesetih godina prošlog veka, a istraživači i dalje ne znaju koliko dugo ovi rakovi žive ispod rimskih ruševina.
Pretpostavlja se, međutim, da bi u ovom okruženju mogli da opstaju već nekoliko stotina godina. Prema svemu sudeći, u ovom neobičnom urbanom staništu rakovi uspešno napreduju.
Naučnici primetili zanimljivu pojavu
Naučnici koji su proučavali ovu populaciju primetili su zanimljivu pojavu - jedinke koje žive u ovom urbanom okruženju često rastu veće nego njihove srodne populacije u drugim staništima. Njihovo telo može dostići dužinu od oko sedam centimetara, dok je prosečna veličina rakova iste vrste u drugim područjima oko pet centimetara.
Stručnjaci smatraju da bi razlog za to mogao biti fenomen poznat kao "gigantizam izolovanih populacija". Ova pojava često se primećuje na ostrvima, gde odsustvo prirodnih predatora i obilje skrovišta omogućavaju životinjama da se razviju do većih dimenzija nego što je uobičajeno.
Za rakove koji žive u podzemnim galerijama antičkog kompleksa uslovi su, čini se, veoma povoljni. Hrane ima u izobilju – od mrtvih glodara i insekata, preko ptičjeg izmeta, do biljnih ostataka i hrane koju ljudi ponekad ostave.
Dodatnu prednost predstavlja činjenica da je pristup ovom arheološkom lokalitetu strogo kontrolisan i moguć samo uz posebne dozvole, što znači da je uznemiravanje životinja od strane posetilaca minimalno.
Uglavnom su u hladoovini i podzemnim kanalima
Rakovi najveći deo vremena provode u hladovini i vlažnim podzemnim kanalima, a na površinu izlaze uglavnom noću ili tokom kišnih dana. Tokom jednog prolećnog jutra istraživači su primetili samo nekoliko primeraka kako se kreću među ruševinama, dok su se drugi skrivali ispod kamenja i u vlažnoj travi.
Jedan od istraživača opisao je susret sa ovim neobičnim stanovnicima rečima:
"Kada posmatrate takvog raka kako pokazuje svoju snagu, imate utisak kao da gledate poslednjeg gladijatora Rima".
Otkriće ove kolonije pokazuje koliko priroda može biti otporna i prilagodljiva, čak i u samom srcu velikih gradova, ukoliko joj se ostavi makar malo prostora za opstanak.
(Ziare)
