U francuskom prihvatilištu Tonga Terre d'Accueil uginuo je lav Đibo, najstariji lav u Evropi
Đibo je živeo 27 godina, što je izuzetno neobično za lavove, čak i u zaštićenim uslovima
U francuskom prihvatilištu za životinje Tonga Terre d'Accueil završila se jedna neobična životna priča koja je godinama privlačila pažnju stručnjaka i ljubitelja životinja širom Evrope. Uginuo je Đibo, lav koji je važio za najstarijeg u Evropi i koji je poslednje godine proveo u utočištu nakon što je spašen iz cirkusa.
Vest o njegovoj smrti saopštilo je upravo to prihvatilište, uz poruku "kraj jednog kraljevstva", čime su simbolično opisali odlazak životinje koja je za njih bila mnogo više od običnog stanovnika centra.
Đibo je uginuo u 27. godini života, što je, kako navode iz prihvatilišta, gotovo nezabeležen slučaj kada je reč o ovoj vrsti. U prirodi lavovi u proseku žive nešto više od deset godina, dok čak i u zaštićenim uslovima retko prelaze dvadesetu. Zato se njegova starost smatra izuzetkom.
U Tonga Terre d'Accueil stigao je 2012. godine, nakon što je zaplenjen iz cirkusa. Sa njim je tada došla i lavica Jendi, a oboje su bili u veoma lošem fizičkom stanju. Iz prihvatilišta navode da je Đibo od početka bio veoma nepoverljiv prema ljudima, ali se vremenom postepeno smirivao i prilagođavao životu u novom okruženju.
Njegovo stanje se naglo pogoršalo
Nakon što je Jendi uginula 2016. godine, Đibo je nastavio život sa drugom lavicom, sa kojom je delio prostor sve do njene smrti 2024. godine. U poslednjim danima života njegovo stanje se naglo pogoršalo. Do sredine aprila, kako su naveli veterinari, još je bio relativno stabilan za svoje godine, ali je ubrzo prestao da jede i da se kreće.
Zbog toga je tim veterinara doneo odluku o eutanaziji, kako bi se sprečile dalje patnje životinje. Iz prihvatilišta su istakli da je to bila teška, ali neophodna odluka.
Đibo je u prihvatilištu proveo više od 14 godina, a osoblje koje je brinulo o njemu navodi da je njegov karakter postao deo njihove svakodnevice.
Njegova smrt ostavila je prazninu među ljudima koji su ga godinama negovali, ali i simboličan kraj jedne priče o životinji koja je nadživela sve statistike svoje vrste.
(Corriere)
