Istraživanja pokazuju da bi pogođeni otišli u penziju u proseku deset meseci kasnije, uz postupne uštede i produženu dostupnost iskusne radne snage
Nova pravila o minimalnoj starosti za penzionisanje bez odbitaka već postepeno stupaju na snagu za mlađe generacije rođene posle 1953. godine
Vlada se suočava sa odlukama o paketu reformi koji uključuje penzione reforme. Prema jednoj studiji, ukidanjem opcije prevremenog penzionisanja bez odbitaka mogle bi se uštedeti milijarde evra, izveštava nemačka novinska agencija (DPA).
Ukidanje prevremenog penzionisanja bez odbitaka za one sa posebno dugim periodima uplaćivanja doprinosa moglo bi uštedeti javnoj kasi 9,5 milijardi evra po grupi penzionera, pokazuju prognoze.
Svake godine oko 250.000 do 280.000 zaposlenih iskoristi priliku da se penzionišu bez odbitaka pre standardne starosne granice za penzionisanje nakon najmanje 45 godina uplaćivanja doprinosa, izvestila je Fondacija Bertelsman.
Potencijal za 125.000 radnih mesta
Proračun Nemačkog instituta za ekonomska istraživanja (DIW), koji je naručila fondacija, pokazuje da bi ukidanje popularne opcije prevremenog penzionisanja bez odbitaka takođe stvorilo potencijal za 125.000 radnih mesta sa punim radnim vremenom.
Model proračuna za penzionere rođene 1957. godine – trenutno najmlađu grupu potpuno penzionisanih osoba – pokazuje da bi zakonski penzioni sistem mogao biti rasterećen za oko 10,4 milijarde evra za ovu grupu.
Propis za one sa posebno dugim periodima uplaćivanja doprinosa je kontroverzan zbog svojih troškova. Nemačka vlada planira uskoro da odluči o paketu reformi koji se odnosi i na penzije.
Važeći propis je 2014. godine uvela tadašnja vladajuća koalicija Hrišćansko-demokratske unije (CDU) i Socijaldemokratske partije (SPD) i usmeren je na „posebno dugoročno osigurana lica“ koja su uplaćivala doprinose najmanje 45 godina. Oni rođeni pre 1953. mogli su da se penzionišu sa 63 godine bez odbitaka. Za mlađe ljude rođene između 1953. i 1963. godine, ova starosna granica za penzionisanje se postepeno povećava. Za one rođene 1964. i kasnije, najranija moguća starosna granica za penzionisanje je 65 godina.
Trenutni propis je uvela 2014. godine tadašnja vladajuća koalicija Hrišćansko-demokratske unije (CDU) i Socijaldemokratske partije (SPD) i usmeren je na „posebno dugoročno osigurana lica“ koja su plaćala doprinose najmanje 45 godina.
Istraživači: Pogođeni bi se penzionisali deset meseci kasnije
Ako bi se ova opcija prevremenog penzionisanja ukinula, istraživači pretpostavljaju da bi se u tim slučajevima penzionisanje odložilo u proseku za deset meseci, a pogođeni bi se tada penzionisali sa smanjenim penzijama.
Prema istraživačima, olakšanje ne bi bilo trenutno, već bi se rasporedilo na decenije nižih isplata penzija. Isti finansijski uticaj kao i za 1957. godinu primenio bi se i na naredne godine, ističe studija.
Iako bi uštede u rashodima za penzije dovele do manjka doprinosa za druge grane socijalnog osiguranja – na primer, smanjeni prihodi od zdravstvenog osiguranja, osiguranja za dugotrajnu negu i poreza na dohodak u ukupnom iznosu od oko 860 miliona evra – „konačna ušteda bi iznosila oko 9,5 milijardi evra za javnu kasu“.
Istraživači tvrde da nisu samo finansijski razlozi ti koji podržavaju ponovno razmatranje regulative koja se često pominje u političkim debatama kao „penzionisanje sa 63 godine“.
Ako bi se ovaj oblik prevremenog penzionisanja ukinuo, tržište rada bi imalo pristup visokokvalifikovanim radnicima tokom dužeg perioda. Naknada bi bila razumna u teškim slučajevima.
(Fenix Magazin)
