Posle monahinje Jefimije i njene "Pohvale knezu Lazaru", u naredna četvrt veka među Srbima se, što zbog istorijskih okolnosti, što zbog strogih društvenih normi i patrijarhalnih shvatanja, nije pojavilo nijedno žensko pero. A onda je, 1776. godine, u živopisnoj fruškogorskoj varošici svet ugledala Eustahija Arsić, "blagodarna i visokoučena gospođa" kako ju je opisao Vuk Karadžić, poetesa, književnica, velika dobrotvorka i jedna od onih velikih žena iz naše istorije koje su rođene pre vremena.
Sekcija komentara na ovom tekstu je sada zaključana. Sekcije komentara na svim tekstovima se automatski zaključavaju posle 48 sati od poslednjeg osvežavanja teksta.
"Spomenite bar moje ime..." PRVA SRPSKA KNJIŽEVNICA koja je štampala svoja dela slutila da će biti ZABORAVLJENA, pa 30 godina pre smrti napisala POSLEDNJU ŽELJU
Posle monahinje Jefimije i njene "Pohvale knezu Lazaru", u naredna četvrt veka među Srbima se, što zbog istorijskih okolnosti, što zbog strogih društvenih normi i patrijarhalnih shvatanja, nije pojavilo nijedno žensko pero. A onda je, 1776. godine, u živopisnoj fruškogorskoj varošici svet ugledala Eustahija Arsić, "blagodarna i visokoučena gospođa" kako ju je opisao Vuk Karadžić, poetesa, književnica, velika dobrotvorka i jedna od onih velikih žena iz naše istorije koje su rođene pre vremena.
Sekcija komentara na ovom tekstu je sada zaključana. Sekcije komentara na svim tekstovima se automatski zaključavaju posle 48 sati od poslednjeg osvežavanja teksta.