Slike OSTROGA POD SNEGOM su najmagičniji prizor koji ćete u životu videti: Ovo je NOVA DIMENIZIJA lepote, sve deluje potpuno NESTVARNO

Zbog lokacije, zima nije idealno vreme za odlazak na Ostrog, pa tako retko imamo priliku da vidimo kako pravoslavna svetinja izgleda prekrivena snegom. Ipak, poslednjih dana na društvenim mrežama možemo da vidimo baš takve prizore i najčešći komentar glasi: "Prior je magičan".

Možda vas zanima

U manastir Ostrog I NE POMIŠLJAJTE DA POĐETE OVAKO OBUČENI: Ako ste žensko, na hodočašće obavezno ponesite JEDNU STVAR

Bela spoljašnjost manastira gotovo uklesane u stene pod belinom obronaka planina i šuma deluje gotovo nesvtarno i bajkovito. I, nesumnjivo, svako ko se osmeli da u takvim uslovima pođe put Crne Gore i Ostroga, može da se nada potpuno novoj dimenziji uzvišenosti i osećaju mira. Sam pogled na fotogorafije pruža baš takav utisak.

Inače, manastir je pre 100 godina, pre nego što ga je zahvatio veliki požar, izgledao potpuno dručije, o čemu svedoče i stare fotografije koje možete pogledati u odvojenom tekstu. Takođe, zanimljiva je priča i o samom nastanku Ostroga i čudima koja se, prema pričama, ovde dešavaju.

Nastanak manastira i istorija

Istorija Manastir Ostrog neraskidivo je vezana za ime Svetog Vasilija Ostroškog, jednog od najpoštovanijih svetitelja Srpske pravoslavne crkve. Manastir je smešten visoko u steni Ostroške grede, iznad oblasti koja je nekada pripadala porodici Bjelopavlića, u blizini starog Onogošta, današnjeg Nikšića. Teritorijalno, danas se nalazi na području opštine Danilovgrad u Crnoj Gori.

Manastir je u 17. veku osnovao hercegovački mitropolit Vasilije, čije se +mošti i danas čuvaju u manastirskom kivotu. Rođen kao Stojan Jovanović 1610. godine u selu Mrkonjići u Popovom polju, u Hercegovini, još kao dečak je stupio u monaški život. Zbog tadašnjeg osmanskog "danka u krvi", roditelji su ga poslali u manastir Zavalu, gde mu je iguman bio stric. Nakon toga nastavlja školovanje u manastiru Tvrdoš, gde prima monaški postrig, biva rukopoložen za sveštenika i postaje paroh u Popovom polju.

Vasilije je bio vladika zahumsko-hercegovački od 1639. do 1671. godine i u Ostrog je s monasima došao iz hercegovačkog manastira Tvrdoša, koji su porušili Turci.

Borba za veru u teškim vremenima

Period u kome je delovao bio je izuzetno nepovoljan za pravoslavni narod. Sa jedne strane postojali su pritisci osmanskih vlasti, a sa druge pokušaji unijaćenja od strane Dubrovačke nadbiskupije. U takvim okolnostima, Vasilije je upućivan na važne crkvene misije – u Pećku patrijaršiju, na Svetu Goru, kao i u Vlašku i Rusiju, odakle je donosio pomoć i darove svom narodu.

Godine 1638. u Peći dobija čin mitropolita hercegovačkog i zahumskog, a kasnije i titulu skenderijskog mitropolita. Uprkos brojnim klevetama, progonima i neprilikama, istrajavao je u naporima da pomogne svom narodu i očuva pravoslavnu veru.

Nastanak manastira Ostrog

Nakon što je manastir Tvrdoš spaljen od strane turske vojske, mitropolit Vasilije započinje potragu za mestom gde bi nastavio monaški život. Prema predanju, prolazeći kroz oblast Bjelopavlića, zadržao se na Ostroškoj gori, gde je pronašao staru isposnicu u kojoj je nekada podvizavao Sveti Isaija Onogoški. U tom prostoru nalazila se i mala crkva posvećena Vavedenju Presvete Bogorodice.

Uz blagoslov mitropolita Vasilija, monasi započinju gradnju nove crkve Časnog krsta, dok je postojeća crkva obnovljena. Zabeleženo je da je mitropolit priložio gotovo celokupno svoje imanje manastiru, otkupljujući zemlju od okolnih seljaka kako bi obezbedio opstanak bratije. Ovi događaji potvrđeni su i u sačuvanim zapisima koje je lično ostavio.

Arhitektura manastira

Arhitektura manastira Ostrog jedinstvena je na ovim prostorima, jer je kompleks doslovno uklesan u stenu. Upravo taj neobičan spoj prirode i duhovnosti učinio je Ostrog jednim od najprepoznatljivijih manastira na Balkanu, ne samo po izgledu, već i po brojnim svedočenjima o čudima koja se za njega vezuju.

Kompleks manastira Ostrog čine dva dela. Veći je Donji manastir, smešten oko Crkve Svete Trojice, sagrađene 1824. godine, oko koje je većina manastirskih objekata, uključujući i konak. Gornji ili "Beli" usađen je u stenu, i do njega vodi uspon uskom stazom dugom tri kilometra. Čine ga dve malene pećinske crkve, od kojih je jedna posvećena Svetom krstu i ukrašena freskama, koje su u 17. veku radili srpski zografi Jovan i Radul, a koje prikazuju Svetog Savu i Svetog Vasilija Ostroškog i scene iz Hristovog života i velikih praznika.

Druga crkvica posvećena je Vavedenju Bogorodice i u njoj su u jednom kovčegu mošti Svetog Vasilija Ostroškog.

Današnji izgled manastir je dobio između 1923. i 1926. godine, nakon obnove posle požara koji je uništio veći deo manastirskog kompleksa Ostroga.

Čuda u manastiru

Mitropolit Vasilije se upokojio u manastiru Ostrog 12. maja 1671. godine, a na mestu na kome je ispustio svoju dušu je nikla vinova loza, koja se i danas može videti. Nedugo zatim, mitropolit Vasilije je kanonizovan za sveca Srpske pravoslavne crkve, koja svake godine 12. maja proslavlja spomen na njega.

Od tada, pa do današnjih dana se neprekidno događaju čuda Svetog Vasilija Ostroškog. Na zvaničnom sajtu manastira se stalno pojavljuju novi tekstovi koji svedoče koliko su velika čuda Svetog Vasilija Ostroškog, a u pohode manastiru gotovo svakodnevno dolaze poklonici, od kojih mnogi nisu pravoslavne vere.

Običaji i zanimljivosti vezani za ovaj manastir su zaista brojni i mi ovde možemo pomenuti samo neke od njih. Svakako među najznačajnije zanimljivosti spada priča o papučama Svetog Vasilija Ostroškog.

Naime, poznato jeda je telo Svetog Vasilija jedno od najvećih čuda, uzevši u obzir da je potpuno očuvano do današnjih dana, iako se ovaj svetac upokojio pre više od tri veka. Uz to, monasi manastira s vremena na vreme presvlače ovog svetitelja i, kako se tvrdi, njegove papuče budu izlizane, jer postoji verovanje da on ustaje i hoda.

Bonus video: