Konkubine iz ovog carskog harema su DRHTALE OD STRAHA DA NE DOBIJU CRVENU MARAMU na poklon: Sledila im je NAJJEZIVIJA KAZNA iako ništa nisu zgrešile i to su PLAĆALE GLAVOM

U carskoj Kini harem nije bio samo mesto luksuza i privilegija, već strogo uređen sistem u kojem su žene bile rangirane prema statusu i poreklu. Većina konkubina dolazila je iz siromašnijih ili srednjih slojeva društva, dok su devojke iz uglednih porodica često uspevale da izbegnu život u haremu zahvaljujući uticaju svojih porodica.

Iako se spolja činilo da konkubine žive u bogatstvu i raskoši, njihov život bio je pun intriga, rivalstva i stroge kontrole. Žene iz harema bile su potpuno podređene caru, odvojene od porodica i bez prava da same odlučuju o svojoj sudbini.

Najstrašniji deo njihove sudbine dolazio je tek nakon careve smrti.

Crveni šal bio je znak smrti

Kada bi kineski car umro, pojedine žene iz harema dobijale bi crveni šal ili maramu — simbol koji je značio samo jedno: da moraju da umru i „prate“ svog gospodara u zagrobni život.

Istoričari navode da se upravo to dogodilo nakon smrti trećeg cara dinastije Ming, Džu Dija, 1424. godine. Tada je čak trideset konkubina dobilo kobni znak. Prema zapisima jednog putopisca, žene su uplakane odvedene u veliku dvoranu gde im je naređeno da izvrše samoubistvo vešanjem.

Još strašniji primer vezuje se za prvog cara dinastije Ming, Džu Juandžanga. Prema istorijskim zapisima učenjaka Mao Cilinga, car je krajem 14. veka sahranjen zajedno sa 46 konkubina i deset služavki. To praktično znači da su žene žive sahranjene zajedno sa vladarom.

Samo bogate porodice mogle su da spasu svoje ćerke

Konkubine koje su dolazile iz moćnih i uglednih porodica ponekad su uspevale da izbegnu ovu strašnu sudbinu. Carska porodica nije želela sukobe sa uticajnim plemstvom i vojskovođama, pa su pojedine devojke bile pošteđene.

Poznat je slučaj ćerke jednog visokog vojskovođe koja je trebalo da bude poslata u smrt nakon careve smrti, ali je njen otac burno reagovao i izvršio pritisak na dvor. Na kraju je umesto nje izabrana druga devojka.

Nažalost, žene iz siromašnijih porodica nisu imale takvu zaštitu. Njihove porodice često su nakon smrti ćerki dobijale novac i počasti od carskog dvora.

Car koji je pokušao da zaustavi krvavi običaj

Kraj ovoj brutalnoj tradiciji pokušao je da stavi car Džu Ćižen, jedan od vladara dinastije Ming koji je vladao u dva navrata. Pred smrt je svom sinu rekao da više ne želi da žene iz harema budu ubijane nakon careve smrti i zatražio da se taj običaj zauvek ukine. koZbog toga je ostao upamćen kao jedan od pravednijih i humanijih kineskih careva.

Ipak, krvava praksa nije potpuno nestala. Istorijski izvori pokazuju da su se slični slučajevi pojavljivali i kasnije, tokom dinastije Ćing, nakon mandžurskog osvajanja Kine.