Njegova svetost patrijarh srpski Porfirije, 46. poglavar SPC, ustoličen je danas na molitvenoj svečanosti u Sabornoj crkvi u Beogradu.
Njemu su tom prilikom predata tri važna poglavarska znamenja: panagija, žezlo i bela panakamilavka, a svaki od njih ima značajnu simboliku.
Prva od njih je panagija, koju je kralj Aleksandar Karađorđević uručio 1920. godine prvom patrijarhu obnovljene Pećke patrijaršije Dimitriju. Ona ostaje kao nasleđe svih patrijarha, a nosili su je i svi prethodni poglavari: Varnava, Gavrilo, Vikentije, German, Pavle i Irinej.
Panagija je inače deo episkopske odežde, mala ikonica, uglavnom kružnog oblika, na kome je predstavljena (na unutrašnjoj strani) Bogorodica sa malim Hristom na rukama, a na drugoj strani Isus Hristos ili Sveta Trojica u vidu tri anđela – kao Gostoljublje Avraamovo. Ranije je izrađivana u obliku diptiha. Panagija se nosi na prsima, a na grčkom jeziku znači Svesveta.
Posle panagije, u rukama patrijarha Porfirija se, prema tradiciji, našlo i žezlo. U pitanju je žezlo koje je prvi poneo patrijarh Maksim, čije mošti počivaju u Pećkoj patrijaršiji.
Žezal ili žezlo je ukrašeni metalni štap koji se dodeljuje pravoslavnom episkopu na rukopoloženju (uslovno se može nazvati deo episkopske odežde), kao simbol vlasti i brige za povereno mu umno stado. Na vrhu žezla je zmija sa dve glave, kao simbol mudrosti, a između njih je krst. Ovaj krst na žezlu znači da arhijerej u ime i slavu Hristovu napasa stado.
Patrijarh nosi, kao naročito crkveno odličje, belu panakamilavku s krstom, koja simbolizuje čistotu i uzvišenost služenja poglavara.
Pažnju je prethodnog dana, kada se novi patrijarh Porfirije prvi put pojavio u javnosti, privukla i zelena boja njegove odežde. Ni ona nije slučajna jer je simbol nade na večno blaženstvo, stečeno zaslugom Isusa Hrista i darom Svetoga Duha.
Crkvene odežde su određenih boja, od kojih svaka ima posebno značenje. Bela boja je, na primer, simbol radosti, čistote i prosvećenja.
