Bio je sinonim za virtuoznost, otmenost i neverovatnu lakoću pokreta – „njegove uloge ostajale su urezane u pamćenje publike“
Njegova najpoznatija je uloga Vlaha Alije: „za Banović Strahinju osvojio prestižnu nagradu u Ljubljani 1981“
Istaknuti baletski umetnik, pedagog i nekadašnji prvak i direktor Baleta Narodnog pozorišta u Beogradu, Dušan Simić, preminuo je 13. maja u glavnom gradu, u 75. godini.
Njegov odlazak predstavlja ogroman i nenadoknadiv gubitak za celokupnu domaću baletsku umetnost, kao i za brojne generacije igrača koje su uz njega stasavale, učile i stvarale.
Simić je decenijama pripadao samom vrhu srpskog baleta, a tokom svoje izuzetno bogate karijere ostvario je niz nezaboravnih uloga na sceni svog matičnog teatra.
Na sceni ga je krasila prepoznatljiva pojava, a njegov stil igre obeležavali su virtuoznost, otmenost i neverovatna lakoća pokreta.
Zahvaljujući izuzetnoj kontroli i izraženoj dramskoj snazi, svakoj ulozi je davao snažan umetnički pečat i jedinstven unutrašnji život, po čemu su njegove interpretacije ostajale duboko urezane u pamćenje publike.
Zaljubljenici u balet zauvek će ga pamtiti po maestralnim ostvarenjima. Među najistaknutijim ulogama nalaze se naslovna rola u Petru Panu, Bazil u Don Kihotu, Albert u Žizeli, kao i Franc u čuvenoj Kopeliji Dimitrija Parlića.
Uloga Vlaha Alije mu je donela poseban uspeh
Ipak, poseban uspeh donela mu je uloga Vlaha Alije u baletu Banović Strahinja, u koreografiji Lidije Pilipenko. Za ovu izvedbu, na Festivalu jugoslovenskih baletskih umetnika u Ljubljani 1981. godine, osvojio je Nagradu za najbolje umetničko ostvarenje.
Kao najviše priznanje za celokupan trud, rad i sve ono što je tokom karijere pružio srpskoj baletskoj sceni, Udruženje baletskih umetnika Srbije mu je 2003. godine dodelilo Nagradu za životno delo. Njegovo umeće i doprinos kulturi ostaće trajna zaostavština Narodnog pozorišta.