Iako je priznao da je ubio samo dvoje ljudi, Ed Gejn je ostao upamćen kao jedan od najiščašenijih i najbrutalnijih ubica koji je inspirisao mnoga savremena filmska i književna dela.
Još kao mali Ed Gejn je pokazivao znakove psihičke nestabilnosti, ali tek 1945. godine nakon smrti majke potpuno je izgubio kontrolu.
U periodu koji je nastupio nakon majčine smrti Gejn je počeo s iskopavanjem sveže sahranjenih tela uglavnom sredovečnih žena koje su ga podsećale na majku.
Prilikom hapšenja priznao je policajcima da je opljačkao devet grobova u više od 40 odlazaka na groblje. Objasnio je da u tim trenucima nije mogao da se kontroliše i da se nalazio u bunilu. Bilo mu je vrlo teško da kontroliše poriv odlaska na groblje, ali je nakon 30 puta uspeo u tome.
Gejn je imao veliku želju da promeni pol i postane žena. Telima koje je krao je drao kožu i od nje šio "odela" koja su mu pomagala da se oseća kao žensko. Često ih je oblačio i nosio po kući.
Prilikom hapšenja i pretresa kuće u kojoj je živeo Gejn, policija je pored odela od ljudske kože pronašla i gomilu bizarnih predmeta napravljenih od delova ljudskog tela. Među njima su se nalazile ogrlica od ljudskih jezika, kao i kaiš izrađen od bradavica.
Gejn je oslobođen optužbi zbog ludila i neuračunljivosti. Bio je inspiracija za Hičkokovog Psiha, kao i inspiracija za film "Kad jaganjci utihnu".
