Vladimir Vlada Petrić, penzionisani profesor, teoretičar filma i nekadašnji reditelj RTS-a, preminuo je u 92. godini u Beogradu.
Petrić, koji je za života ekstenzivno proučavao filmsku i pozorišnu umetnost i učestvovao u velikom broju projekata, preminuo je rano jutros oko 4.15 u jednoj beogradskoj bolnici.
"Sa tugom u srcu, javljamo da je veliki filmski učenjak, profesor i suosnivač Filmskog arhiva Harvarda, gospodin Vlada Petrić preminuo danas“, saopštio je Petrićev filmski legat „Kinoteatar“.
Vladimir Petrić rođen je u Prnjavoru 1928. godine i jedan je od najznačajnijih savremenih teoretičara i istoričara filma koji je profesorsku karijeru započeo na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, a nastavio na čuvenom Univerzitetu Harvard, gde je osnovao i vodio Harvardski filmski arhiv, sa cilјem da promoviše film kao umetnost i podstakne njegovo multidisciplinarno izučavanje.
Od osnivanja Radio-televizije Beograd radio je kao reditelj. Šezdesetih je godinu dana proveo u SSSR-u proučavajući sovjetsku kinematografiju pod tutorstvom Leva Kulešova i Nikolaja Lebedeva.
Dobio je Fulbrajtovu stipendiju 1970. godine na Univerzitetu u Njujorku, a 1973. godine postaje prva osoba koja je doktorirala na filmskim studijama neke američke institucije za visoko školovanje.
Profesorsku karijeru započeo na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, a nastavio je na čuvenom Univerzitetu Harvard, gde je ostao da predaje do 1997. godine.
Tamo je je osnovao i vodio Filmski arhiv Harvarda sa ciljem da promoviše film kao umetnost i podstakne njegovo multidisciplinarno izučavanje.
Tokom tog perioda kao gostujući profesor predaje na velikom broju drugih univerziteta i škola.
Kao filmski kritičar objavlјivao je radove u "Politici" i uglednim specijalizovanim časopisima "Sight and Sound", "Cinema Journal" i "Film Quarterly". Kao teoretičar, Petrić je istraživao sinematička, specifično filmska izražajna sredstava. Među njegove najznačajnije knjige spadaju "Čarobni ekran" (1962), "Šekspir i film" (1964), "Uvođenje u film" (1968), "Razvoj filmskih vrsta" (1970), "Film i snovi" (1981), "Konstruktivizam u filmu" (1987)... Petrić je bio aktivan i kao filmski stvaralac, proširujući svoje traganje za "čistom filmičnošću" u praksi, kroz filmove i filmske eseje "Nemilosrdni anđeo", "Simfonija ruku", "Estetika pokretne slike", "Zid uspomena"...
Od pozorišnih dela, Petrić je režirao Tetar Joakim Vujića, Slovo svetlosti, Pop Ćira i pop Spira, Za Lukreciju, Persona...
Zapaženi stvaralački opus ostvario je i na televiziji: Msje Žozef, Mića i Mikica, Laža i Paralaža, Dvoje na pruzi, Prvi put sa ocem na jutrenje, Sve će to narod pozlatiti, Švabica...
Petrić je mnogo uradio i za očuvanje nasleđa Slavka Vorkapića, čije su postavke o kinesteziji bile početna inspiracija za Petrićevu filmsku teoriju, a kao aktivan borac za zaštitu filmskog nasleđa, donirao je opremanje čitave jedne sale u Jugoslovenskoj kinoteci.
Dobitnik je velikog broja priznanja među kojima je i prošlogodišnja nagrada "Nebojša Popović" - za doprinos promociji i kritičkom promišljanju filmske umetnosti i kulture.
Ministar kulture i informisanja Vladan Vukosavljević povodom smrti našeg znamenitog reditelja, fimskog kritičara i teoretičara Vladimira Vlade Petrića uputio je telegram saučešća.
„U ime Ministarstva kulture i informisanja i u svoje lično ime, izražavam najdublje saučešće članovima porodice i poštovaocima dela Vladimira Vlade Petrića.
Na pozorišnoj i filmskoj sceni ostaće upamćen kao harizmatični reditelj, vrsni poznavalac i teoretičar filma i profesor koji je nadahnuo brojne generacije svojom inspirativnom energijom. Verovao je da je mašta, uobrazilja čoveka pokretačka snaga koja je u osnovi stvaralačkog čina, nekad u stanju da premaši samog autora. Od svoje bogate mašte stvarao je dela koja će ostati udžbenici sedme umetnosti. Ostavio je najdublji trag u srpskoj kulturi i promišljanju filma, i borio se da film postane, i ostane, istinski organon života.
U Americi je osnovao i vodio Filmski arhiv Harvarda kroz koji je radio na promociji filmske umetnosti i podsticanju multidisciplinarnog pristupa njegovom izučavanju.
Petrićev odlazak predstavlja veliki i nenadoknadiv gubitak za srpski film i srpsku kulturu uopšte“
Vlada Petrić će biti sahranjen u najužem krugu rodbine, prema sopstvenoj želji.