U Somboru je otvorena izložba posvećena Danilu Bati Stojkoviću povodom 90 godina od njegovog rođenja.
Tokom 35 godina karijere snimio je oko 70 filmova i sarađivao sa najznačajnijim jugoslovenskim rediteljima.
U okviru 8. Somborskog filmskog festivala otvorena je izložba „Danilo Bata Stojković – 90 godina od rođenja“ u Galeriji Kulturnog centra „Laza Kostić“ u Somboru.
Postavka je posvećena velikanu jugoslovenskog glumišta Danilu Bati Stojkoviću, a prvi put je predstavljena prilikom otvaranja njegovog legata u Jugoslovenskoj kinoteci.
Kroz fotografije, filmske inserte, plakate i lične predmete, izložba donosi pregled njegove bogate umetničke karijere i podseća na uloge koje su ostavile neizbrisiv trag u istoriji domaće kinematografije.
V. D. direktor Jugoslovenske kinoteke Aleksandar Erdeljanović istakao je da je izložba u Somboru predstavljena u nešto skraćenoj verziji u odnosu na originalnu postavku.
- Ovo je izložba koja je ovde predstavljena u nešto skraćenom obliku. Originalna postavka ima čak 80 panoa i priča o Batinom privatnom i profesionalnom životu. Ne odnosi se samo na film, već i na pozorište i televiziju, jer je Bata svoju glumačku karijeru započeo još 1953. godine u jednoj Čehovljevoj predstavi. Tada ga je gledao legendarni Dobrica Milutinović i posle predstave mu rekao:”Ti si, izgleda, još u majčinom stomaku bio predodređen da budeš glumac.” Te reči su ga toliko ispunile da je definitivno izabrao glumu za svoj životni poziv - rekao je za “Blic” Erdeljanović.
Govoreći o njegovom profesionalnom putu, Aleksandar je podsetio da je Bata Stojković prve glumačke korake napravio u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, ali da je pravi uspon doživeo u Ateljeu 212.
- Posle tri godine u JDP prešao je u Atelje 212 i postao jedna od njegovih najvećih vedeta. Igrao je sa Zoranom Radmilovićem, Mirom Banjac, Ružicom Sokić, Slobodanom Aligrudićem, Slobodanom Perovićem, Borom Todorovićem, Petrom Kraljem i drugim velikanima Ateljea 212.
Posebno je naglasio da je Stojković bio izuzetno omiljen i kao televizijski glumac.
- Bio je neverovatno prepoznat i poznat kao televizijski glumac. Dovoljno je da se setimo njegovog legendarnog Bubuleje u seriji “Diplomci”, po kojem je kasnije dobio i nadimak.
Govoreći o filmskoj karijeri, Erdeljanović je istakao da je upravo ona ostavila najdublji trag u istoriji domaće kinematografije.
- Ono što nas prevashodno interesuje jeste njegov filmski rad. Tokom 35 godina aktivnog rada na filmu, nažalost preminuo je prerano, u 68. godini, snimio je oko 70 igranih filmova. Sarađivao je sa gotovo svim najznačajnijim srpskim i jugoslovenskim rediteljima. Jednako uspešno radio je sa autorima “Crnog talasa” i novog srpskog filma, kao što su Kokan Rakonjac, Mića Popović, kome je Bata bio i slikarski model za lik Gvozdena, zatim Saša Petrović i Dušan Makavejev. Kasnije je posebno bio zapažen u filmovima reditelja “Praške škole”, pre svega Gorana Paskaljevića i Gorana Markovića.
Podsetio je i na njegovu upečatljivu televizijsku ulogu u seriji „Grlom u jagode“.
- Naravno, ne treba zaboraviti ni legendarnu televizijsku seriju “Grlom u jagode” Srđana Karanovića, u kojoj je igrao oca Baneta Bumbara.
Dodao je da je Stojković ostavio snažan pečat i u filmovima osamdesetih i devedesetih godina.
- Tu su i uloge iz osamdesetih i devedesetih godina, kada je igrao kod tako istaknutih reditelja kao što su Živko Nikolić, Emir Kusturica, ali i mlađih autora poput Olega Novkovića, Gorčina Stojanovića, Predraga Gage Antonijevića i drugih. Bukvalno nije bilo gotovo nijednog istaknutog reditelja koji Batu nije angažovao u svom filmu - kaže on.
Govoreći o njegovom glumačkom daru, Erdeljanović je rekao da su ga kolege s razlogom smatrale jedinstvenim umetnikom.
- Bata je, kako su ga zvale kolege glumci, bio pravi “vlasnik glume”, čovek kome su se svi divili. Nije glumio velikim gestovima, nije mnogo mahao niti se krivio, ali je umeo da jednim pokretom, blagom grimasom, mimikom ili podignutom obrvom potpuno preokrene svaku glumačku situaciju u svoju korist i tom iznenadnom moći transformacije ostavi neverovatan utisak. To je pokazivao u svim medijima, u pozorištu, na televiziji i na filmu.
Erdeljanović je govorio i o nastanku izložbe, naglasivši da je njeno formiranje bilo moguće zahvaljujući legatu koji je Jugoslovenskoj kinoteci poklonila Batina pokojna supruga Olga Stojković.
- Legat smo dobili od gospođe Olge Stojković. Nažalost, ona je u međuvremenu preminula, ali smo joj neizmerno zahvalni. To je jedan od velikih legata Jugoslovenske kinoteke. Pored njega čuvamo i legate drugih velikana naše kinematografije, kao što su Živojin Pavlović, Dragan Nikolić, Milena Dravić, Branko Živojinović, Ljubica Samardžić, Pavle Vuisić, čiju sam izložbu nedavno otvorio povodom stogodišnjice rođenja, zatim Ružica Sokić i Karl Malden, naš Srbin iz Amerike. Uskoro pripremamo otvaranje legata Bekima Fehmiua, naredne godine i Nede Arnerić, a ono što nas posebno raduje jeste legat Aleksandra Saše Petrovića, koji će zauzimati najveći prostor u Jugoslovenskoj kinoteci - zaključuje Aleksandar Erdeljanović.
